Metroloji ve KaliteYüzey pürüzlülüğü
Yüzey pürüzlülüğü parametreleri — Ra, Rz, Rt ve ötesi
Ra, Rq, Rz, Rt, Rsk, Rku, RSm ve Rmr gerçekte neyi ölçer, kesme dalga boyu (cut-off) nasıl seçilir, ISO 21920 ISO 4287 ve 4288'in yerini alınca ne değişti ve her talaşlı imalat prosesinin tipik olarak ulaştığı Ra.
YayındaGüncellendi 11 Ekim 20265 dk okuma
Profil, ortalama çizgi, Ra ve Rz
- Varsayılan değerlendirme uzunluğundaki örnekleme uzunluğu (ISO 4288)
- 5
- Ra 0,1–2 µm için kesme dalga boyu λc
- 0,8mm
- %16 kuralında sınırı aşabilecek değerlerin oranı
- %16
- ISO 21920, ISO 1302, ISO 4287 ve ISO 4288'in yerini aldı
- 2021
“Ra 1,6” teknik resimlerdeki en yaygın yüzey şartıdır ve en çok yanlış anlaşılanlardan biridir. Tek bir sayı bir yüzeyi tarif edemez; her parametre profil hakkında belirli bir soruyu yanıtlar. Sayıyı işe yarar kılan, hangi soruyu yanıtladığını bilmektir.
Profil ve ortalama çizgi
İğne uçlu (stylus) bir ölçme cihazı yüzeyi bir çizgi boyunca tarar ve yükseklikleri kaydeder. Biçim çıkarıldıktan sonra kesme dalga boyu λc olan bir filtre, kısa dalga boylu pürüzlülüğü daha uzun dalga boylu dalgalılıktan ayırır. Bütün R parametreleri bu pürüzlülük profilinden, profilin ortalama çizgisine göre hesaplanır.
ISO 4287 ve ISO 4288’e göre profil, λc’ye eşit örnekleme uzunlukları lr üzerinde değerlendirilir; ISO 4288 varsayılan değerlendirme uzunluğunu beş örnekleme uzunluğu olarak belirler.
ortalama çizgi±Ra bandıbölümdeki en yüksek tepe ve en derin vadi
Yükseklik parametreleri
Ra, aritmetik ortalama sapma, Z(x) yüksekliklerinin ortalama çizgiden mutlak değerlerinin ortalamasıdır:
Rq, aynı yüksekliklerin karesel ortalamasıdır (RMS). Büyük sapmalara Ra’dan daha fazla ağırlık verir.
Rp ve Rv, bir örnekleme uzunluğu içindeki en yüksek tepenin yüksekliği ve en derin çukurun derinliğidir.
Rz, profilin en büyük yüksekliği, bir örnekleme uzunluğu içinde Rp + Rv’dir. Raporlanan değer, beş örnekleme uzunluğundaki beş Rzi değerinin ortalamasıdır; bunların en büyüğü Rz1max’tır.
Rt, profilin toplam yüksekliği, değerlendirme uzunluğunun tamamındaki en yüksek tepe ile en derin çukurun toplamıdır. Bu yüzden her zaman en az Rz kadardır.
Ra ve Rq her şeyin ortalamasını alır; tek bir çizik ya da çapak onları neredeyse değiştirmez. Rz tek tek tepe ve çukurlara daha çok tepki verir; Rt ise en kötü tek özellik tarafından belirlenir. Ra ile Rz arasında sabit bir dönüşüm yoktur: oran profilin biçimine bağlıdır. Örneğin Sunnen tek kademeli (tek grit) honlanmış yüzeyler için Rz ≈ 7,6 · Ra verir ve katsayılarının birden fazla grit ile elde edilen (bileşik) yüzeylere uygulanmadığını belirtir.
Biçim, aralık ve malzeme oranı
- Rsk (çarpıklık), Z³’ün ortalamasının Rq³’e bölümüdür. Düz bir üst yüzeyi derin çukurlar kesiyorsa negatif, tek tük tepeler yüzeyin üstünde duruyorsa pozitiftir. Aynı Ra’ya sahip iki yüzeyin Rsk’si zıt işaretli olabilir.
- Rku (basıklık), Z⁴’ün ortalamasının Rq⁴’e bölümüdür. Gauss dağılımlı bir profil için 3’tür; daha yüksek değerler daha sivri tepe ya da çukurlar demektir.
- RSm, profil elemanlarının ortalama genişliği, yani dokunun yüzey boyunca aralığıdır. Tornalamada ilerlemeyi yansıtır.
- Rmr(c), malzeme oranı, profilin c yüksekliğindeki bir çizgiyle kesildiği uzunluğun değerlendirme uzunluğuna yüzde oranıdır. Tüm yükseklikler üzerindeki eğrisi, Abbott–Firestone eğrisi, Rk parametrelerinin temelidir.
Rsk < 0
Düz bir üst yüzeyi derin vadiler keser.
Ra 1,00 · Rsk −1,52 · Rku 6,1
Rsk ≈ 0
Yükseklikler ortalama çizginin iki yanına simetrik dağılır.
Ra 1,00 · Rsk −0,01 · Rku 3,0
Rsk > 0
Tek tük tepeler yüzeyin üstüne çıkar.
Ra 1,00 · Rsk 1,52 · Rku 6,1
±Raortalama çizgiyükseklik dağılımı
Kesme dalga boyunu seçmek (ISO 4288)
Kesme dalga boyu λc ölçülen pürüzlülüğe uygun olmalıdır. ISO 4288:1996, onu parametrenin beklenen değerinden seçiyordu:
| Ra (µm) | Rz, Rz1max (µm) | RSm (mm), periyodik profiller | λc = lr (mm) | Değerlendirme uzunluğu ln (mm) |
|---|---|---|---|---|
| 0,006’nın üstünden 0,02’ye | 0,025’in üstünden 0,1’e | 0,013’ün üstünden 0,04’e | 0,08 | 0,4 |
| 0,02’nin üstünden 0,1’e | 0,1’in üstünden 0,5’e | 0,04’ün üstünden 0,13’e | 0,25 | 1,25 |
| 0,1’in üstünden 2’ye | 0,5’in üstünden 10’a | 0,13’ün üstünden 0,4’e | 0,8 | 4 |
| 2’nin üstünden 10’a | 10’un üstünden 50’ye | 0,4’ün üstünden 1,3’e | 2,5 | 12,5 |
| 10’un üstünden 80’e | 50’nin üstünden 200’e | 1,3’ün üstünden 4’e | 8 | 40 |
ISO 3274 her kesme dalga boyunu bir kısa dalga filtresi λs ve en büyük iğne ucu yarıçapıyla eşleştirir: λc ≤ 0,8 mm için 2,5 µm ve 2 µm; 2,5 mm için 8 µm ve 5 µm; 8 mm için 25 µm ve 10 µm.
ISO 4288’e göre Ra 1,6 gibi bir şart, ölçülen değerlerin en fazla %16’sı onu aştığında sağlanmış sayılıyordu (%16 kuralı). “Ra max 1,6” ise her değerin sınır içinde kalmasını istiyordu.
ISO 21920 ile ne değişti
20 Aralık 2021’de yayımlanan ISO 21920-1, -2 ve -3, ISO 1302 (resimde gösterim), ISO 4287 (parametreler) ve ISO 4288’in (ölçme kuralları) yerini aldı; ISO 21920-2 ayrıca ISO 13565-2 ve -3’ün de yerini aldı.
- ISO 1302resimde gösterim
- ISO 4287parametreler
- ISO 13565-2Rk parametreleri
- ISO 13565-3
- ISO 4288ölçme kuralları
Başlıca değişiklikler:
| Konu | ISO 4287, 4288, 13565-2 | ISO 21920 |
|---|---|---|
| Örnekleme uzunluğu | lr | bölüm uzunluğu lsc, bölüm sayısı nsc (varsayılan 5) |
| Filtreler | λc, λs | iç içelik indeksleri Nic, Nis |
| Ra, Rq, Rsk, Rku | örnekleme uzunlukları üzerinden ortalama | değerlendirme uzunluğu le üzerinden bir kez hesaplanır |
| Rz | beş Rzi’nin ortalaması | hâlâ bölümler üzerinden ortalama |
| En büyük tek tepe-çukur yüksekliği | Rz1max (DIN ve VDA’da Rmax) | Rzx |
| Çekirdeğin malzeme oranları | Mr1, Mr2 (ISO 13565-2) | Rmrk1, Rmrk2 |
| Varsayılan kabul kuralı | %16 kuralı | max kuralı; %16 kuralı yalnızca belirtilirse geçerli |
| Kesme dalga boyu seçimi | ölçülen ya da beklenen değerden | resimdeki tolerans değerinden, Sc1–Sc5 ayar sınıflarında |
Kesme dalga boyu seçimi için Ra bantları aynı kaldı. Rz bantları kaydı: 0,16; 0,8; 16 ya da 80 µm’ye kadar bir Rz üst sınırı artık Nic = 0,08; 0,25; 0,8 ya da 2,5 mm’yi; 80 µm’nin üstü 8 mm’yi seçer.
Proseslere göre tipik Ra
Tornalamada pürüzlülüğün geometrik kısmını ilerleme ve uç yarıçapı belirler. Teorik pürüzlülük hesaplayıcısı bunun sınırı ne kadar belirlediğini gösterir.
Kaynaklar (17)
Bu sayfadaki her değer ve alıntı aşağıdaki belgelerden alındı.
- R. K. Leach, The measurement of surface texture using stylus instruments, NPL Good Practice Guide No. 37, 2. baskı, 2014
- Taylor Hobson, Exploring Surface Texture, 7. baskı, 2011
- Carl Zeiss, Surface finish guide, 2011
- Mitutoyo, Quick guide to surface roughness measurement, Bülten 2229, 2016
- Mahr, MarSurf parametre kılavuzu, pürüzlülük derinliği (Rz, Rmax ve eski tanımlar)
- Evident (Olympus), yüzey pürüzlülüğü parametreleri
- ISO 21920-2:2021, katalog sayfası (yayım 2021-12-20)
- ISO 21920-3:2021, katalog sayfası
- BS EN ISO 21920-2:2022 önizlemesi (önsözler; standardın yerini aldıkları)
- ISO 4287:1997, katalog sayfası (2021-12-20'de geri çekildi)
- ISO 4288:1996, katalog sayfası (2021-12-20'de geri çekildi)
- Mahr, "Improved standards for surface texture", 2022
- Polytec, "Roughness evaluation according to ISO 21920", kılavuz, 2023
- Carl Zeiss, Poster Rauheit (ISO 21920), 2026
- Hoffmann / Perschmann, Oberflächenkenngrößen (Mahr içeriği), 2022
- Autodesk Inventor 2020 Yardımı, "Press Fit Surface Quality" (proseslere göre Ra tablosu)
- Sunnen, honlama kataloğu bölüm 12, teknik veriler, 2019 (tek kademeli honlanmış yüzeyler için dönüşüm katsayıları)